| Een van de
streken die we met de camper nog niet hadden bezocht is Oost en West
Vlaanderen in België In een ouder maandblad van het NKC hadden we gezien dat in de gemeente Aalter meer dan 13 camperplaatsen zouden zijn. Daar hebben we onze navigatie maar eens op los gelaten. Aalter ligt tussen Brugge en Gent en tussen Deinze en Eeklo. Omdat de scholen al vrijaf waren hebben we onze camper op de grote parking bij het Lyceum en het Gemeentehuis neergezet. Aalter is een zeer rustig stadje. Het maakte op ons een beetje een uitgestorven indruk. Het kon natuurlijk zijn dat veel mensen al op vakantie waren. |
Mannen en vrouwen met een gesloten houten vogelkooitje stelden zich in een lange rij op.
Het bleek een vinkenslag wedstrijd te zijn.
Het aantal slagen ( fluiten) van de vink werd op een stok van 1.25 mtr met een krijtje bijgehouden.
Die vink die de meeste slagen liet horen was die dag de kampioen.
Een typisch Vlaams verschijnsel. Er deden ongeveer 125 leden mee.
Een vlagsignaal op de hoeken gaf het begin en de duur van de wedstrijd aan.
Er wordt niet om geld maar puur om de eer gestreden.
De vink wordt in Limburg boekvink genoemd.
Een tochtje van 50 kilometer.
De prachtige stad stond een beetje op zijn kop omdat het aankomende weekend
de Gentse feesten werden gehouden.
Overal werden podia gebouwd waardoor foto's maken tegenviel.
Heftrucks reden af en aan. De bekendste Nederlandse artiesten werden overal aangekondigd
Voor de stad komen de rivieren de Leie en de Schelde samen. Gent ligt op een paar uur rijden of treinen van Nederland.
Een compact,
historisch centrum met gildehuizen, kerken,
kathedralen, een middeleeuws kasteel en
prachtige grachten.
Na enkele uren te hebben rondgelopen hadden,
zijn we een lekkere portie mosselen
gaan eten. Nadat de inwendige mens was versterkt
zijn we met een flinke wind tegen
aan de terugtocht naar Aalter begonnen.
Franse kust gereden. Le Crotoy was ons in 2007 goed bevallen en er is een grote
camper plaats. We hadden er echter niet op gerekend dat het bijna de nationale feestdag was.
De camperplaats stond overvol. ( op een plekje na ).
In le Crotoy kon men over de koppen lopen. Terrassen tot op de rijweg. We wisten niet wat we zagen.
De grote camperplaats mocht wel eens een grote opknapbeurt hebben.
Tijdens droogte is het een grote stofpartij en met regen lijkt de ondergrond van nat cement.
Voor de rest zou ik wensen dat er zo meer waren.
Lekkere vis tegen voor ons ongelooflijk lage prijzen.
Mooie fietsroutes goed aangegeven met vogelpatronen.
Wandelgebieden zo verschrikkelijk groot.
Het is ons weer goed bevallen. Hier komen we zeker terug.
Na 3 dagen te hebben gefietst en gewandeld begon het flink te waaien.
Tijd om deze camperplaats te verlaten. Het leek wel een zandstorm.
Wat hadden gehoord
dat Ieper een prachtige stad moest zijn en dat lag toch op
onze huisroute.
De voorgevel is liefst 125 meter lang. De grote toren is 70 meter hoog.
In de eerste wereldoorlog bleef er van het imposante gebouw niets meer over.
Gelukkig waren de bouwtekeningen in Frankrijk zodat men na de oorlog met de
originele herbouw kon beginnen.
Op 22 april 1915 begon de Tweede Slag bij Ieper met de eerste grote gasaanval ooit. Het chloorgas versmoorde duizenden geallieerde militairen, vooral Franse troepen met heel wat Noord-Afrikanen. Het was de eerste keer in de geschiedenis dat een massavernietigingswapen wordt ingezet. Ook later in de oorlog bleek de Ypres Salient een experimenteel slagveld te zijn: hier werden in juli 1915 voor de eerste keer een vlammenwerper ingezet. In juli 1917 is het de beurt aan het verschrikkelijke mosterdgas, ook wel ypérite genoemd.
Van 31 juli tot 10 november 1917 woedde de Derde Slag bij Ieper, naar zijn eindfase wel eens als 'Slag bij Passendale' aangeduid. Het was een slachting zonder weerga. Over de zin van dit offensief wordt nog altijd gediscussieerd. In de loopgraven en in het niemandsland rond de stad sneuvelden ongeveer een half miljoen mensen tussen 1914 en 1918. Onder hen niet alleen Duitsers, Fransen, Britten en Belgen maar ook Marokkanen, Algerijnen, Tunesiërs, Senegalezen, Canadezen, Australiërs, Nieuw-Zeelanders, Zuid-Afrikanen, Chinezen, Indiërs, Jamaicanen en nog vele andere nationaliteiten.
Tijdens die vier jaar oorlog werd de stad in het hart van de Ieperboog letterlijk met de grond gelijkgemaakt. De laatst overgebleven inwoners werden reeds begin mei 1915 verplicht geëvacueerd. Vanaf dan woonde er niemand in de spookstad Ieper. Begin 1919 keerden de eerste bewoners naar hun vernietigde stad terug en begon schoorvoetend de wederopbouw. De eerste jaren woonden de teruggekeerde en de nieuwe Ieperlingen in houten noodwoningen. Vanaf 1921 kwam de wederopbouw pas echt op gang. Nog in de jaren 1920 werden ook de meer dan honderdvijftig militaire begraafplaatsen in en om de stad aangelegd en werden monumenten gebouwd waarvan de Menenpoort de belangrijkste was. Die monumenten en begraafplaatsen, maar ook de al dan niet getrouw heropgebouwde huizen herinneren ons tot op vandaag aan de zinloosheid van de oorlog en aan de meest tragische periode uit de geschiedenis van Ieper
Iedere avond om 20.00 uur wordt door een lid van de brandweer de LAST POST geblazen.
In de avonduren hebben we besloten nog naar huis terug te rijden om de dagelijkse
files in Antwerpen en Eindhoven te vermijden.
De camper staat nu weer startklaar - de reisplannen zijn gemaakt - we houden u op de hoogte ...
